قرآن کريم درآغاز سوره ي مبارکه بقره مي فرمايد: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏، *الم ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ، الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ»به نام خداوند بخشنده بخشايشگر- الم- اين كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد، و مايه هدايت پرهيزكاران است‏. (پرهيزكاران) آنها هستند كه به غيب (آنچه از حس پوشيده و پنهان است) ايمان مى‏آورند، و نماز را بر پا مى‏دارند و از تمام نعمتها و مواهبى كه به آنها روزى داده‏ايم انفاق مى‏كنند.و آنها به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو (بر پيامبران پيشين نازل گرديده) ايمان مى‏آورند، و به رستاخيز يقين دارند.خداوند متعال در اين آيات مبارکه ابتدا قرآن کريم را معرفي مي کند که قرآن کتاب هدايت است، البته کتاب هدايت براي متقين است، کساني که تقواي الهي را پيشه نمايند، هدايت براي آنهاست. اما کساني که با عناد و لجاجت با آي

صديقه ي طاهره، زهراي مرضيه، حَوراء انسيه، در خطبه فدکيه، در مورد احسان به والدين مي فرمايد:«وبَرُّ الوالدين وقاي? من السخط...» نيکي به پدر و مادر، از خشم و غضب الهي جلو گيري مي کند. بنابر اين يکي از راه هاي نجات از عذاب الهي نيکي به پدر و مادر است، و همين احسان به پدر و مادر، مقدمه مي شود که انسان توفيق بندگي پيدا نمايد، و از  اين طريق در آستان قرب الهي راه  پيدا کند، و به مقامات عاليه برسد. همين مضمونِ فرمايش حضرت زهرا سلام الله عليها، در روايتي از امام صادق عليه السلام، نيز آمده است. شخصي به امام صادق عليه السلام عرض مي کند؛ «انّ أبي قد کبر جداً و ضعف فنحن نحمله اذا اراد الحاجة فقال ان استطعت أن تلي ذلک منه فافعل و لقّمه بيدک فانّه جنة لک غدا»، (اصول کافي ج2، ص 162.) پدرم به حدّي پير و ناتوان شده که او را براي قضاي حاجت، حمل مي کنم و مي برم. امام صادق عليه السلام فرمود: اگر قدرت داري، خودت اين کار را انجام بده و خودت بر دهان او غذا بگذار تا اين عمل، سپر آتش فردايت باشد، [و تو را به بهشت ببرد].از طرف ديگر خداوند متعال اطاعت از پدر و مادر و نيکي به آنه

حضرت زهرا سلام الله عليها، در فرازي از خطبه ي فدکيه مي فرمايد: «فَجَعَلَ اللَّهُ الْإِيمَانَ تَطْهِيراً لَكُمْ مِنَ الشِّرْكِ؛وَالصَّلَاةَ تَنْزِيهاً لَكُمْ عَنِ الْكِبْر...» خداوند، ايمان را براي پاک شدن شما از شرک قرار داد، و نماز را براي رهايي شما از کبر، واجب نمود.حقيقت اين است که هدف از خلقت انسان تقرب الي الله و رسيدن به کمال است، تنها راه تقرب به خدا، عبادت و پرستش ذات مقدس اوست که «وماخلقت الجن والانس الا ليعبدون» اولين مرحله براي رسيدن به اين هدف، ايمان به خداي يگانه است. در واقع ايمان به خدا، براي تطهير قلوب از آلودگي شرک قرار داده است، که انسان در مقابل خداوند متعال هيچ کسي را قرار ندهد، و از هوس هاي نفساني خود پيروي نکند. داستان بني اسرائيل، بسيار عبرت انگيز است، وقتي که بني اسرائيل به همراه حضرت موسي عليه السلام، از رود نيل گذشتند، و بالعيان قدرت خداوند متعال را باچشم سر ديدند که آنها نجات پيدا کردند و فرعونيان غرق شدند، با پيروي از هواي نفس در مسير راه وقتي گروهي را ديدند که مشغول بت پرستي هستند، و در خلال مراسم پرستش بتها به پاي کوبي و خوشگذراني م